newsletter
Pl
De



 
Anna Michalak-Pawłowska PDF Drukuj Email

Anna Michalak-Pawłowska

Anna Michalak-Pawłowska - twórca Ośrodka Działań Artystycznych dla dzieci i młodzieży Dorożkarnia, wykładowca Akademii Teatralnej w Warszawie. W roku 1985 założyła amatorski teatr muzyczny „Pantera”. Od 1988 r. realizuje międzynarodowe projekty. Autorka programów radiowych i telewizyjnych promujących twórczość dziecięcą i młodzieżową. Twórczyni Festiwalu „Dziecięca Stolica”. Realizuje warsztaty teatralne w lokalnych społecznościach, prowadzi warsztaty z zarządzania kulturą. Jest członkiem European Network of Cultural Centres oraz członkiem Rady Nadzorczej Fundacji „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego.

Co spowodowało, że zaczęła się współpraca z Krzyżową?

Od wielu lat prowadziłam międzynarodowe projekty, więc to naturalne, że usłyszałam o Krzyżowej. Prowadząc warsztaty obok Żywca zobaczyłam, że nieopodal jest Krzyżowa, ale okazało się, że to nie ta.

Jakie były Pani początki w Krzyżowej?

W Krzyżowej zostałam wrzucona od razu na głęboką wodę. Był rok 1998, uroczyste otwarcie Międzynarodowego Domu Spotkań. Na widowni Premier Polski Jerzy Buzek i Kanclerz Niemiec Helmut Kohl. Reżyserowałam, oprócz młodzieży z mojego teatru pracowałam również z młodzieżą z Boleścina. Wspólnie śpiewali piosenki. Tak dobrze zaśpiewali, że następnego dnia dziennikarze napisali, że występowała młodzież z 4 krajów. Wtedy po raz pierwszy poznałam kreacyjność Marka Stanielewicza, który był odpowiedzialny za oprawę uroczystości. Szukaliśmy razem symbolu, miała nim być kokarda zawiązana przez polityków, oczywiście w kolorach narodowych. Kiedy już wszystko zostało przygotowane okazało się, że w Świdnicy nie ma 2 kolorów… Żeby uratować sytuację kupiono białą, czerwoną i niebieską flagę. Następnego dnia gazety pisały o pięknym symbolu wejścia Polski do Unii Europejskiej czyli kokardzie złożonej z 3 kolorów. Tak tworzą się legendy...

Jakimi projektami zajmuje się Pani tutaj w Krzyżowej?

Od kilkunastu lat wspólnie z Markiem Stanielewiczem prowadzimy Lato Artystyczne. Na pytanie, czym ten projekt różni się od wielu podobnych jest jedna odpowiedź. Mamy jasno określone priorytety. Po pierwsze: promocja ludzi z Europy Wschodniej. Po drugie: połączenie uczestników na różnym poziomie umiejętności. Trzeci priorytet: wciąż szukamy nowych warsztatów, nie ustajemy w próbach stworzenia jeszcze lepszego Lata Artystycznego.

Plany na przyszłość związane z Krzyżową?

Po pierwsze wychować następców. Dla Niemców Krzyżowa to miejsce związane z historią ich kraju. Ja pracuję nad tym, aby dla młodych Polaków było to bardzo osobiste miejsce, kojarzące się emocjonalnie i artystycznie. Lato Artystyczne ma po kilkunastu latach ponad 1000 absolwentów, to są nasi ambasadorzy, którzy idą w świat i o tej Krzyżowej opowiadają, między innymi tworzą Towarzystwo Przyjaciół Krzyżowej w Warszawie. I oczywiście nadal zajmuję się promocją studentów z ASP z Europy Wschodniej. Nasze stowarzyszenie będzie ich zapraszać na plenery, staże i rezydencje. Właśnie teraz, w 2011 roku, ogłosiliśmy pierwszy konkurs! Szczegóły na facebooku.